کلاه قرمزی
سلام آقای طهماسب:
مرسی از اینکه باز هم برای ما فیلم می سازید و حتما انقدر همه چی در وضعیت رکود هست که همچنان فیلم کلاه قرمزی نعمتی باشه!
و حتما این روزها خیلی ناشادیم که ذوق کردنمون برای کلاه قرمزی از وقتی که توی خبرها مراحل پیش تولیدش رو میخونیم و بعدتر هم که اولین تبلیغش رو توی روزنامه میبینیم شروع میشه.
برای اکثر ماهایی که فیلم "کلاه قرمزی و پسرخاله" رو در سالهای کودکی دیدیدم کلاه قرمزی یادآور روزهای خوبیه که تو عالم بچگی وقتی فهمیدیم میتونیم بریم سینما و یهو به جای تیکه تیکه های کوتاه تلویزیونی، دوساعت فیلمی ببینیم که نقش اولش مال عروسک ها و مجری محبوب ماست ذوق مرگ شده بودیم. حالا فکر کنید که این همراه شده بود با اینکه همه مارو از طرف مدرسه میبردن که یک روز تعطیلی مدرسه همه به اندازه کافی خوب بود.
اون موقع ها فیلم و موسیقیش چنان با یه عالمه خوراکی و چیپس و خوشی قاطی بود که هنوز هم نمیتونیم تفکیکش کنیم از هم.
ما که میگم یعنی همون هایی که توی هفت هشت سالگی که هیچی، توی ده پونزده سالگی هم نه آی پد داشتیم نه پلیر نه کنسول بازی و نه هیچ چیز دیگه ای!
اگر که خیلی خوشبخت بودیم یه ویدئو با چندتا فیلم کارتونی VHS که تازه تهش هم شو بود، همه دارایی سمعی و بصری ما از دوران جنگ و بعدشم سازندگی بود.
داشتم میگفتم تبلیغات فیلم رو که دیدم شک نکردم که همه میرن میبینن همه ما کودکان دهه هفتاد.
ولی حالا بعد از دیدن فیلم گیجم!
راستش نمیدونم شما فیلم رو برای کی ساختید و یا برای چی؟
من منکر این نمیشم که عکس العمل بعضی از بچه ها توی سینما نشون میداد که با فیلم ارتباط برقرار کردن اما خوب هم نبود... و البته از خیلی از شاگردای 8 تا 12 ساله ام که میپرسیدم میگفتن راستش خوب نبود! نیست مال زمان شماست ما خیلی نمیفهمیدیم.
مثل خیلی از اونایی که آمده بودن ما هم بچه ای همراهمون نبود ما دنبال خاطرات و عروسک های محبوب بچگیمون آمده بودیم سینما، میدونید کلا نسل ما نسل خاطره بازیه، شاید برای اینکه ما برای نگه داشتن روزهای کودکیمون به حافظمون متکی بودیم تا آرشیو وبلاگ یا فیس بوک یا هاردهای اکسترنالی که پشت هم پر میشه از نوزادی تا پیری...
اما فیلم طوری با تبلیغ بانک کشاورزی و پیغام مستقیم آقای ایمنی شروع شد که حداقل من متوجه شروع شدن فیلم نشدم و همچنان داشتم با دوستم صحبت میکردم و فکر کردم ادامه تبلیغات اول فیلمه!
و البته عدم وجود خط داستانی منسجم باعث شده بود که تا آخر فیلم منطق و فلسفه ای برای کلیت فیلم پیدا نکنم.
اینکه کلاه قرمزی یا دنبال دستشوییه یا شستن بچه ای که پیدا کرده یا پیدا کردن همسر مناسب! خب شاید برای یک فیلم سینمایی کافی نباشه!
در فیلم "کلاه قرمزی و پسرخاله"....بعد از مدتها که ما عروسکهای محبوبمون رو میشناختیم حالا روی پرده سینما متوجه زندگی کلاه قرمزی میشدیم و اینکه چرا اون عروسکی که همیشه آب دهنش سرازیر بود انقدر پیگیر محبت آقای مجریه و اینکه اشتباه نکرده بودیم که علی رغم همه ی غرهایی که آقای مجری سرش میزد اما از ته دل دوستش داشته...
فیلم اول شما برای ما کامل شدن تیکه های یه پازل از زندگی عروسکای دوست داشتنیمون بود که فضای گرم خونه شما و حضور "فاطمه معتمد آریا" خیال مارو بابت زندگیشون راحت کرده بود...
فیلم دوم شما هم هرگز مثل فیلم اول نبود که احتمالا این فروش رویایی فیلم سوم هم، همچنان مدیونه برنامه های تلوزیونیه نوروزییه که در فاصله بین دو فیلم پخش شده و البته اینکه
ما دنبال روزنه امیدی هستیم برای برون رفت از وضیعت رکود همه جوره ای که گرفتارش شدیم. از رکود اقتصادی و سیاسی تا فرهنگی و سینمایی و حتی خاطره سازی...
در تمام فیلم سعی شده بود که رضایت کودک امروز و دیروز هم زمان جلب بشه، اتفاقی که حداقل رضایت کامل هیچ کدوم از دو گروه رو به طور کامل بر آورده نکرده بود.
اگر شما فکر جلب رضایت هر دو گروه بودید باید بگم که سخت در اشتباهید چرا که فاصله نسل ما از بچه های امروز انقدر زیاده که یک ساعت و نیم فیلم، نمیتونه این شکاف رو پر کنه، مگر اینکه به آدمها ریشه ای تر ، عمیق تر و انسانی تر نگاه کنه.
فیلم شما یه داستان خطیه به هم ریخته داره که با یک بحران شروع میشه ، خانواده ای که کنار اتوبان زندگی میکنند و بعضا وسایل مدرنی هم دارند. اما خونشون به دلیل شیطنت "پسرعمهزا" منفجر شده و قراره که با شکایت همسایه های خسارت دیده، اوضاعشون بدتر همه بشه.
اینکه آقای مجری مهربون و دوست داشتنیه ما سعی میکنه تو قاب تلوزیونی که دیگه نیست اسباب خوشحالیه کلاه قرمزی رو فراهم کنه که خوشحال به مدرسه بره خوبه اما انگار خودش بیکاره و تا آخر فیلم هم همچنان کمتر مداخله میکنه و کم و بیش منفعله و قصه با پیدا شدنه یک بچه که عروسکی شبیه کلاه قرمزیه ادامه پیدا میکنه.
اما انگار انتظار زیادی داشتیم و توقع زیادی بود که رخوت و روزگار روی شما تاثیر نذاشته باشه، فیلم شما هم بیشتر یک فیلم اجتماعیه که انگار ناخواسته آیینه شرایط موجوده وشاید اگر جای عروسک ها آدم بود، با کمی پر و بال دادن، قابلیت تبدیل شدن به یک فیلم فارسی رو هم داشت....و شاید در انتهای فیلم حضور "حمید جبلی" به عنوان قاضی، کمی به داد فیلم رسیده، قاضی که هی خودش رو میخوارونه و ترجیح میده زودتر SMS طنزی که براش رسیده رو بخونه... و حداقل برای نسل ما یادآور حکم های کیلویی و خونسردانه ایه که قضات عادل! صادر کرده اند برای آدمهای بیگناه.....
و البته شروع فیلم شما هم که از مصاحبه با یک خانواده آشفته شروع میشد مارو یاد کاخ نشینان و کوخ نشینان و تبلیغات چپ گرایانه ی از نوع اسلامی انداخت که امام خمینی در سالهای اول انقلاب میگفت که ای مردم برابری از هر چیزی مهمتره و سرمایه و سرمایه داری بزرگترین گناه!
داشتم میگفتم که ما خسته ایم و بچه های امروز هم غریب! و اگر رضایت هر دو رو میخواید باید انسانی تر فیلم میساختید.
من ترجیح میدادم که آقای مجری نگران تر باشه برای دستشویی رفتن کلاه قرمزی و یک عالمه آدم سرش داد نزنن که نخیر نمیشه از دستشویی خونه یا مغازه ی ما استفاده کنی، من دوست نداشتم آقایی به دروغ بگه آب و برق و گاز و .... قطعه! من دوست داشتم همه درک کنند و همدلی کنند با بچه ای که گیرم شیطون هم هست، یعنی واقعا شرایط انسانی تری نبود که قابلت طنز شدن هم داشته باشه!؟
آقای مجری؛ انقدر نسل ما که حالا بزرگ شدن طلاق گرفتن و انقدر نسل جدید که امروز کودکند، کودکِ طلاقند که ترجیح میدادم مادرِ فیلم مادری از جنس فیلم "دونفر ونصفی" بود که دربه در شده بود بعد از گم شدنه کودکش...
من ترجیح میدم لااقل توی سینما به من و کودکان امروز یادآوری بشه که قرار بوده دنیا چطوری باشه که حالا نیست.....
قرار بوده آدمها خانواده داشته باشند به هم عشق بورزند و تا همیشه کنار هم باشند. مادری بچه اش رو جا نذاره و ته فیلم هم نگه اووووه بچه که هیچی من جواهرات گرون قیمتم رو جا میذارم.
من دوست داشتم مادر فیلم، شبیه مادرهای ما بود که بچه هاشون رو با هیچی عوض نمیکردن و خودشون رو هزاربار جا میذاشتن تا ما جلو بریم.(گیرم که این روزها ما نقدشون کنیم)
من دوست داشتم کلاه قرمزی بچه میموند و ته فیلم حتما بچه ها هم مثل بزرگترها گیج شدن که چطور ممکنه کلاه قرمزی که هنوز بچه است و به دبستان میره، عاشق یک زن بزرگ بشه و برعکس...
گرچه هنوز هم فیلم اتفاقات خوبی داره، مثل وقتی که پسرعمه زا با کلاه قرمزی توی کلانتری اشتباه گرفته میشه و آقای مجری که انگار قرار نیست خودش کاری بکنه بهش میگه که درست نیست که کلاه قرمزی که خطایی ازش سرنزده تو زندان باشه و اون بیرون، پسرعمه زا با قاشق طونل میزنه و برمگیرده به بازداشت گاه به جای کلاه قرمزی.
هنوز هم فیلم نقطه های قوت زیادی داره، مثل موسیقی خوب "محمدرضاعلیقلی" که به داد فیلم رسیده.
و ای کاش اونقدر مستقیم و کلیشه ای برای بانک تبلیغ نمی کردید اونم شما، که ما عادت نداریم نصیحت مستقیم و حرف مستقیمی از شما بشنویم و اوجش جمله ی "بچه ها نباید به گاز دست بزنند" شما بود که واقعا غافلگیرمون کرد و گیرم که این نصیحت مستقیم، به دل بشینه! با وجود اجاق گازهای جدید، امنیت خیلی بیشترشده و یه بچه خیلی باید تلاش آگاهانه ای بکنه تا بتونه خونه رو بفرسته رو هوا.
و آخر فیلم هم دوباره خبرنگار میاد و این بار، از کاخی که کلاه قرمزی توشه مصاحبه میکنه و البته انگار که اگر کلاه قرمزی بیشتر اصرار کنه اونم بدش نیاد بره به تولد و اونم خیلی مستقیم و رو به دوربین میگه درسته که یه عده ای کنار خیابون باشن و یه عده ای توی خونه های مجلل...
میدونید خواهر زاده ام داشت تعریف میکرد که پدر دوستش گفته که نمیخواد برید سینما فیلم پرده ایش رو پیدا کرده و خواهرزادم با همه بچگیش٬ حتی لحظه ای شک نکرد که حتما میره سینما و گفت جالبه فکر میکنه فقط دیدن فیلم مهمه...... سینما فرق میکنه... برای فیلم زحمت کشیده شده و این کار درست نیست...
و کاش آقای "حمید مدرسی" تهیه کننده فیلم شما هم به ما اعتماد میکرد و انقدر تبلیغات مستقیمه مصنوعی به خورد ما نمیداد. و باور میکرد که فیلمش 4_5 میلیادر فروش میکنه... و البته اینکه شما گفتید:
" مردم ایران طی 20 سال با فیلمهای «کلاه قرمزی» زندگی کردند. «کلاه قرمزی» توانسته است مردم ایران را راضی کند. بنابراین اگر ما بخواهیم وجه دیگری از سینمای ایران را به مردم نشان دهیم «کلاه قرمزی و بچه ننه» میتواند بیانگر ابعاد دیگری از روحیه مردم ایران باشد.
ما با فیلم «جدایی نادر از سیمین» یک تصویر از خودمان به لحاظ هنری، به دنیا عرضه کردیم اما اگر «کلاه قرمزی» برای اسکار انتخاب شود، وجه سینمای کودک ما هم در دنیا مطرح خواهد شد و نشان میدهد که مردم ایران چقدر به تربیت فرزندانشان اهمیت میدهند و تا چه حد برای آن سرمایه گذاری میکند "*
به اندازه فیلم جالب! و درخور توجهه!
!!! و حیف شد که تحریمیم وگرنه احتمالا بعد از نمایش فیلم شما٬ مردم از سراسر جهان به ایران هجوم میاوردن برای اینکه به بچه هاشون یه بانک خوب نشون بدن!!! و بانک کشاورزی! بزرگترین بانک جهان اسلام!
خلاصه که فروش فیلم شما میتونه دلایل متعددی داشته باشه!
از انتقام گرفتن از فروش فیلم "اخراجی ها" تا فراموش کردن لحظه اییه شرایطی که توش گیر کردیم شرایطی که حتی زلزله هم به کار تغییرش نمیاد...
-------------
*نقل از سایت ندای سبز آزادی